Monday, December 26, 2011

Belgaum Dispute Article


Sunday, December 25, 2011

सीमाप्रश्नी राजची स्पष्टोक्ती आजची!

My Article in Today's Loksatta. To read the article by Prof. N D Patil, Senior Politician and Chairman of Maharashtra's Committee on Border Dispute, giving the contrary view please click here
भरत गोठोस्कर,
रविवार,  २५ डिसेंबर २०११
alt
महाराष्ट्र-कर्नाटक सीमाप्रश्नाबाबत महाराष्ट्र नवनिर्माण सेनेचे अध्यक्ष राज ठाकरे यांनी काही वेगळी भूमिका घेतल्यामुळे त्यांच्याविरुद्ध मोठे अकांडतांडव सुरू झाले आहे.  हा प्रश्न आता अगदी सुटायला शेवटच्या टप्प्यात आला असताना राज यांनी अवसानघात करून या विषयाचा खेळखंडोबा केला, असे गृहीत धरून त्यांच्यावर टीकेचे आसूड ओढले जात आहेत. या प्रश्नाचे खरे स्वरूप लक्षात घेतले तर मनसे अध्यक्षांच्या विरोधातील हा गहजब अनाठायी आहे, असे लक्षात येते.केंद्र सरकारने १९५६ साली भारतातील राज्यांची पुनर्रचना केली त्या वेळच्या मुंबई व हैदराबाद या जुन्या राज्यांतील मराठी भाषकांची बहुसंख्या असलेली ८०० हून अधिक शहरे व खेडी कर्नाटकात गेली; तर कन्नड बहुभाषक असलेली सुमारे २५० शहरे व खेडी महाराष्ट्रात समाविष्ट करण्यात आली. कर्नाटकात गेलेल्या त्या मराठी मंडळींना महाराष्ट्राला जोडले जाण्याची तीव्र इच्छा आहे.  तथापि, महाराष्ट्राच्या सीमाभागात असलेल्या कन्नड मंडळींबाबत तसे नाही. कर्नाटकाच्या सीमाप्रदेशातील मराठी लोकांनी आपला प्रदेश महाराष्ट्रात यावा यासाठी गेल्या ५५ वर्षांमध्ये निवडणुका, आंदोलने, चळवळी, करबंदी, सत्याग्रह आदी मार्गानी आपल्या मागणीचा रेटा चालू ठेवला.  तथापि, पदरात काहीच पडले नाही.  या पाठपुराव्यामुळे राज्य पुनर्रचनेनंतर दहा वर्षांनी या प्रश्नाचा विचार करण्यासाठी केंद्र सरकारने महाजन आयोग नेमला होता, त्याने सीमाभागातील मराठी लोकांना वाटाण्याच्या अक्षता लावल्या.

दोन्ही बाजूला भाषिक अल्पसंख्याक कमीत कमी राहावेत अशा दृष्टीने सीमेची फेरआखणी व्हावी, अशी या वादात महाराष्ट्राची भूमिका आहे. खेडे घटक, भाषिक बहुसंख्या व भौगोलिक सलगता या त्रिसूत्रीनुसार ही फेरआखणी होऊन महाराष्ट्र-कर्नाटक सीमा नव्याने ठरली तर देण्याघेण्यात कर्नाटकाला सुमारे चार हजार चौरस किलोमीटर भूभाग गमवावा लागतो. तसेच, महाराष्ट्राच्या बाजूला कन्नड अल्पसंख्याक तेवढेच राहतात. यामुळे सीमाप्रश्न अस्तित्वातच नाही, अशी  कर्नाटकाची  प्रथम  भूमिका होती. महाजन  आयोगाच्या निवाडय़ानुसार कर्नाटकाला सुमारे बाराशे चौरस किलोमीटर जास्त भूभाग मिळतो.  तसेच, महाराष्ट्राच्या बाजूला फार कमी कन्नड अल्पसंख्याक राहतात. यामुळे कर्नाटकाने महाजन अहवाल स्वीकारला.  महाजन तोडग्यामुळे सीमाभागातील ७० टक्के मराठी भाषक कर्नाटकातच राहतात म्हणून महाराष्ट्र सरकारने तो फेटाळला. सीमा आहे तशीच ठेवा आणि बदल हवा असेल तर महाजनांचा तोडगा वापरा अशी कर्नाटकाची पक्की भूमिका आहे. आंध्र प्रदेश व तमिळनाडू यांच्या सीमेची फेरआखणी त्रिसूत्रीनुसार झाली याचे मुख्य कारण देणेघेणे समान राहिले हे आहे.

सीमाप्रश्न सुटेपर्यंत सीमा प्रदेश केंद्रशासित करावा, अशी विनंती केंद्र सरकारला करणारा ठराव महाराष्ट्र विधानसभेने पारित केला आहे.  महाराष्ट्रातील बहुतेक राजकीय पक्ष व नेते यांचे हेच म्हणणे आहे. राज्यांचे विभाजन, सीमांमध्ये फेरफार आदी केंद्र सरकारला काही करायचे झाल्यास त्याची कार्यपद्धती राज्यघटनेच्या तिसऱ्या कलमात सांगितली आहे. त्यानुसार याकरिता कायदा करावा लागेल आणि त्यासाठीचे विधेयक संसदेत मांडण्यापूर्वी त्याकरिता राष्ट्रपतींची संमती लागेल. ती देण्यापूर्वी संबंधित राज्याच्या विधानसभेचे म्हणणे काय, अशी विचारणा राष्ट्रपती करतील, अशी तरतूद या कलमात आहे.  यामुळे तेलंगणाच्या स्थापनेचे विधेयक आंध्र प्रदेशच्या विधानसभेत मंजूर होऊ शकणार नाही. त्या सभागृहातील ६० टक्के आमदारांचा वेगळ्या तेलंगण राज्याला विरोध आहे. यावर तेलंगण राष्ट्र समितीचे म्हणणे असे की, घटनेनुसार राष्ट्रपतींनी विधानसभेचे फक्त मत विचारात घ्यायचे असते, त्या सभागृहाकडून मंजुरीची गरज नाही. हा युक्तिवाद टिकणारा नाही.  विधानसभेत चच्रेसाठी विधेयकाव्यातिरिक्त अन्य प्रत्येक बाब ठरावाद्वारेच सादर केली जाते. त्यामुळे म्हणणे काय याचा अर्थ ठराव मंजूर किंवा नामंजूर असा होतो. सन १९५६ मध्ये झालेली राज्यपुनर्रचना आणि त्यानंतर झालेले बदल या सर्वासाठी संबंधित विधेयकांवर त्या त्या राज्यांच्या विधानसभांनी ठराव केलेले होते. सीमाप्रदेश महाराष्ट्राला जोडण्यासाठी किंवा त्याचा केंद्रशासित प्रदेश करण्यासाठी संसदेत मांडायचे विधेयक कर्नाटक विधानसभेने प्रथम ठरावरूपाने मंजूर करावे लागेल.  त्याला सर्वोच्च न्यायालय हा पर्याय आहे का या मुद्दय़ाच्या चच्रेत सात वर्षांनंतरही महाराष्ट्र सरकारचा दावा अजून झालेला नाही.

हा सीमाप्रश्न १९५६ साली निर्माण झाला असला तरी त्याची पूर्वतयारी कन्नड पुढारी १९२१ सालापासून करीत होते.  या सर्व ९० वर्षांच्या प्रदीर्घ काळात सीमाभागातील मराठी लोक व महाराष्ट्रातील पुढारी गाफील राहिले. या प्रश्नाबाबत अभ्यास, तळमळ व सतर्कता याबाबत कन्नड पुढारी व कर्नाटक सरकार यांना शंभरपकी दोनशे गुण द्यावे लागतात.  याउलट, महाराष्ट्र सरकार, या राज्यातील मराठी नेते व सीमाप्रदेशातील मराठी लोक यांना वरील तिन्ही विषयांमध्ये २९ गुण पडून ते नापास होतात. सीमाप्रदेशातील मराठी लोकांनी काही जोरदार आंदोलन केले की आम्ही तुमच्या पाठीशी खंबीरपणे उभे आहोत असे उच्च स्वरात सांगण्यापलीकडे मराठी राज्यकर्त्यांकडून साधारणपणे काहीच हालचाल होत नसते. या प्रश्नासाठी महाराष्ट्र सरकारचा एक कक्ष मंत्रालयात नव्हे तर प्रशासकीय भवनात वळचणीला टाकलेला आहे. अनेकदा त्या कक्षाचे प्रमुख व वरिष्ठ पातळीवरील आयएएस अधिकारी बिगरमराठी असतात. राज्यकत्रे कशी ‘काळजी’ घेतात हे यावरून दिसून येते. दरवर्षी विधानमंडळात राज्यपालांच्या अभिभाषणाच्या शेवटी सीमाप्रश्नावर एक छोटा परिच्छेद असतो. एका वर्षी हा परिच्छेद आलाच नाही, हे चुकून घडले नव्हते. मागच्या वर्षांच्या अभिभाषणाची प्रत घेऊन नव्याचा मसुदा तयार केला जातो.  तेव्हा परिच्छेद जाणीवपूर्वकच टाळण्यात आला. कोणाच्या हे लक्षात आले नाही तर सीमाप्रश्न आपोआपच निकाली निघेल असा तो हिशोब होता. पण विरोधी पक्षांनी आक्षेप घेतल्यामुळे पुढच्या वर्षांपासून तो परिच्छेद पुन्हा येऊ लागला.

सीमाप्रदेशातील ज्या राजकारणी मंडळींना हा भूभाग महाराष्ट्रात समाविष्ट होणे महाकर्मकठीण आहे याची जाणीव पहिल्या पंधरावीस वर्षांत झाली ते पुढारी आपल्या नव्या मार्गाला लागले. कारवार भागात तर महाराष्ट्र एकीकरण समिती संपल्यासारखी आहे. सुपाहल्याळहून कर्नाटक विधानसभेवर काँग्रेसतर्फे निवडून येऊन कॅबिनेट मंत्री व नंतर प्रदेश काँग्रेसचे अध्यक्ष होणारे आर. व्ही. देशपांडे हे मराठी भाषक असून ते प्रथम महाराष्ट्र एकीकरण समितीचे नेते होते. या समितीमध्ये अलीकडच्या दशकांमध्ये फाटाफूट झाली त्याचा परिणाम म्हणून या संघटनेचा सध्या एकही आमदार नाही.  सन १९६२ मध्ये या समितीचे नऊ आमदार होते.  हे सर्व पाहता हा विषय कमकुवत झाला आहे हे वेगळे सांगायला नको.

या सीमावादावर महाराष्ट्र सरकारने सर्वोच्च न्यायालयात याचिका दाखल करून सात वष्रे झाली.  त्याच्या तारखांवर तारखा पडत आहेत. गेल्या आठ तारखांना महाराष्ट्र सरकारचा वकील हजर राहिला नाही, असे राज ठाकरे म्हणाले. याचे कारण, त्याच्या अगोदरच्या कामाचे बिल या सरकारने चुकते केले नाही यापासून, त्या वकिलाला कर्नाटकाने फोडले येथपर्यंत काहीही असू शकते. गेल्या ९० वर्षांत कन्नड पुढारी व कर्नाटक सरकार यांनी ज्या हिकमती लढविल्या त्या लक्षात घेता असे काही घडणे अशक्य नाही.

काही तडजोड करून कर्नाटकात सुखाने राहता येत असेल तर तेथेच राहण्याचा विचार करा असे राज ठाकरेंचे सीमावासीयांना सांगणे आहे.  कर्नाटकाची दक्षिण सीमा आंध्र प्रदेश व तमिळनाडू यांना संलग्न आहे.  तेथे कर्नाटकाच्या बाजूला असलेल्या तेलुगू व तमिळ भाषकांची संख्या उत्तरेला असलेल्या सीमाप्रदेशातील मराठी लोकांहून जास्त आहे.  ते तेथे गुण्यागोिवदाने राहत आहेत, मग या मराठीभाषकांचे काय अडते, असा प्रश्न कर्नाटकाला पडतो.  राज्यपुनर्रचना झाल्यानंतर १९५७ च्या निवडणुकीत मुलताई व सौंसर येथून दोन मराठीवादी उमेदवार मध्य प्रदेश विधानसभेवर निवडून आले होते.  त्या राज्याचे त्या वेळचे मुख्यमंत्री रविशंकर शुक्ला त्या दोघांना म्हणाले, ‘तुम्हाला भोपाळ (मध्य प्रदेशची राजधानी) जेवढय़ा अंतरावर आहे त्याच्या तिप्पट मुंबई दूर आहे. येथे तुमचे काय अडले आहे?  पुढे विदर्भाचे वेगळे राज्य स्थापन झाले तर तुमच्या मागणीचा विचार करता येईल.’  त्या दोघांचा विरोध संपला आणि ते काँग्रेस पक्षात सामील झाले.
राज्यपुनर्रचनेपूर्वी बेळगावच्या प्रश्नावरून काही मराठी खासदार त्या वेळचे पंतप्रधान जवाहरलाल नेहरू यांना भेटले. नेहरूंनी विचारले, ‘बेळगाव कर्नाटकात समाविष्ट झाले म्हणजे भारतातच राहते ना?’  त्याच दरम्यान आचार्य विनोबा भावे यांची भूदान यात्रा कर्नाटकातून महाराष्ट्रात येत होती. ते म्हणाले, ‘बेळगाव ही महाराष्ट्राची ठेव कर्नाटकात आहे असे समजावे.’  जयंतराव टिळक हे विधानसभेचे अध्यक्ष असताना ‘महाजन अहवाल महाराष्ट्राने स्वीकारावा’ असे जाहीर प्रतिपादन त्यांनी केले होते. ‘दिल्लीत बसले की सीमाप्रश्न फार लहान वाटतो’ असे महाराष्ट्राचे थोर नेते यशवंतराव चव्हाण एकदा म्हणाले होते. सीमाप्रदेश महाराष्ट्रात आला तर तेथील लोकांच्या अडचणी वाढतील असे विधान राज ठाकरे यांनी केले आहे. ते खरेच आहे.  तो प्रदेश आला तर तेथे मराठी शाळा काढायला महाराष्ट्र सरकार परवानगी देणार नाही. त्या प्रदेशात कन्नड शाळा स्थापन करण्याला मात्र हे सरकार मंजुरी देईल. कर्नाटकात वीज व एसटी यांचे दर महाराष्ट्राहून कमी आहेत ही कमी महत्त्वाची बाब नाही.

सीमाप्रश्न सोडविण्यासाठी आम्ही कटिबद्ध आहोत असे महाराष्ट्र सरकार व या राज्यातील मराठी नेते गेली ५५ वष्रे सांगत आहेत. या पुढाऱ्यांच्या दोन पिढय़ा मागे पडल्या, आता तिसऱ्या पिढीनेही असेच आश्वासन देत बसायचे काय?  राज ठाकरे यांना आणखी ४० वष्रे राजकारण करायचे आहे आणि या काळात दरवर्षी दोनदा ‘आम्ही कटिबद्ध आहोत’ असे खोटे आश्वासन देत बसण्याची त्यांची तयारी नाही. सीमाप्रश्न सुटणे शक्य नाही हे सांगण्याचे धर्य त्यांनी दाखविले. ‘राजा नागडा आहे’ या लोककथेप्रमाणे हे स्पष्टपणे सांगितल्याबद्दल ते अभिनंदनास पात्र आहेत.   

महाराष्ट्राचा बराच भाग हा मुळात कन्नड प्रदेश होता आणि मराठी लोकांनी आक्रमण करून आपणाला मागे हटविले, असे कन्नडिगांचे ठाम मत आहे. त्या पाश्र्वभूमीवर, सीमाभागातील मराठी लोकांचा लढा कन्नडिगांना मुळीच रुचणारा नाही. आम्हाला महाराष्ट्रात जायचे नाही, अशी या मराठी मंडळींनी भूमिका घेतली की कर्नाटक सरकार व कन्नडिग आपली ताठर भूमिका सोडून देतील आणि मग या मराठी लोकांना गुण्यागोिवदाने राहता येईल, आपल्यावर अन्याय होत अहे असे त्यांना वाटणार नाही.  राज ठाकरे यांनीच बेळगावला जाऊन असा समझोता घडवून आणण्यात पुढाकार घ्यावा, असे सुचवावेसे वाटते.

Friday, December 16, 2011

Sunday, December 11, 2011

Thank you Mario Miranda!



CHAPTER 1
This is Nitin.
He is six.
He lives in Nashik.
This is Nitin's garden.

… and you met Mario for the first time in that garden. The lovely illustrations in your 1st Standard Balbharati English book were created by MARIO MIRANDA… May his soul rest in peace!

Share this post with your classmates if you feel that he has enriched your childhood by making studies enjoyable…


MARIO'S MUMBAI MAP

Saturday, December 3, 2011

Sharad Pawar is the most hated politician in India!



A Marathi Manoos (Sharad Pawar) is at the top of an All India list... 

Wait... it is the "most hated politician" list by India Today! Are there other Maharashtrian politicians on the list? Of course, Nitin Gadkari at #5 and Praful Patel at #16. Surprisingly, the most media bashed politician in India (Raj Thackeray) or any of his blood relatives fail to make it to the list!

Sunday, November 6, 2011

Kripashankar Singh’s spin!


After making statements like “हिंदी माझी आई... मराठी माझी मावशी!” on Marathi TV channels, Kripashankar Singh (the Mumbai Congress Chief) suddenly joined the “North Indians can bring Mumbai to standstill” bandwagon which was started by Sanjay Nirupam earlier... leading to fireworks by T-company!

Now a DNA report claims that he is now trying to appease the Marathi Manoos by trying to emphasise on the ‘sons of the soil’ agenda. So is he building bridges with Marathi voters? Please look closer to his definition of “Sons of the soil” – Bhandaris, Kolis, Agris & Christians... This means Marathi speaking people who do not belong to these castes are “outsiders”!

Mr. Singh... Don’t be under the illusion that 3M can’t see your ulterior motives!

Thursday, November 3, 2011

American Shivaji


Any guesses where is this beautiful statue of Shivaji Maharaj located? 
San Jose, California, USA!

This is the only statue of the Great Maratha outside our country.

Wednesday, September 28, 2011

"Show"eb



As usual AMUL nudges Shoaib for taking a dig at Amcha Tendlya


Pandus don't like Pawar Striptease

Mumbai Police are unhappy with this Mid-day Cartoon that shows Sharad Pawar in 'bad light'... 3M is wondering why are the Pandus doing Vinayak Mete's job?

Thursday, September 22, 2011

मुंबईतील एकेकाळच्या टेकडय़ा


Today's Loksatta carries a lovely letter describing the existing as well as extinct hills of Mumbai.

गेल्या तीन वर्षांत मुंबईच्या नगरसेवकांनी सर्वात सोपे समाजकार्य समजून तब्बल ४५६ जुन्या नावांचे बाळसे घातले आहे. या नादात मुंबईची भौगोलिक ओळख पुसत चाललेली आहे. ‘मलबार हिलचे मूळ नाव वाळकेश्वर असे आहे; परंतु समुद्रातून येणारे चाचे हे मलबार (केरळ) येथून येत असल्याच्या वदंतेतूनमलबार हिलझाले. याच या परिसरातकंबाला हिल’ (गामडिया रोड), रॉकी हिल, दादी शेठ हिल, फॉर्जेट हिल (वसंतराव नाईक मार्ग), अल्टामाऊंट रोड (बरोडावाला मार्ग), माऊंट प्लेझंट रोड (भाऊसाहेब हिरे मार्ग) अशा टेकडय़ा आहेत. माझगाव येथील जलाशय असलेल्या डोंगरालाभंडारवाडा हिलम्हणून ओळखतात. तेथे जाणारा रस्ता पूर्वीचा माऊंट रोड (डॉ. मस्करहन्स रोड) आणि हिल रोडला पूर्वीबेलव्हेडर रोडनंतर कोयंडे मार्ग असे नामकरण झाले. शेजारीसिनॅट हिलआहे. डोंगरी उमरखाडी ही जवळच्या विभागाची भौगोलिक नावे. त्यामधीलनवरोजी हिलच्या गल्ल्या आजही अस्तित्वात आहेत. वांद्रे (पश्चिम) येथील माऊंट मेरी (मतमावली) रोड ही डोंगरांचीच ओळख आहे. तेथे जाणारा हिल रोड (रामदास नायक मार्ग) आणि दुसरा रस्तामार्केल माऊंटहोय. तसेच वांद्रे (पूर्व) येथे हुसेनी टेकडी साईबाबा टेकडी, खारचा (.) पाली हिल प्रसिद्ध आहे. शिवडी गोलंजी हिल (सखाराम लांजेकर मार्ग), युनूस कोंडाजीची खाण, राम टेकडी, लक्ष्मण टेकडी, एकसंध दगडात कोरलेली बारदेव असलेली टेकडी या शिवडीच्या भौगोलिक खुणा होय. आरे कॉलनीमधील डेअरी हिल रोड, जोगेश्वरी येथील दत्ता टेकडी, शीव टेकडी, स्मशान टेकडी, अंधेरी (पूर्व) कोलडोंगरी (जीवन विकास मार्ग) बामनवाडा हिल, अंधेरी (पश्मि) येथील आंबोली हिल, आंबोली पाडा हिल, बालीवाला हिल असून, उभ्या खांबाचा कॉलमनर बेसॉल्ट असलेला भूवैज्ञानिक नवलाई असलेलीगिल्बर्ट हिलआहे. साकीनाका येथे अगर हिल्स आहे. घाटकोपर काजू टेकडी (बर्वेनगर) आणि आय.आय.टी. पार्क, तसेच हिरानंदानी पार्कच्या डोक्यावर असलेलाखंडोबाचा डोंगरसैनिकी टेहळणीसाठी संरक्षित आहे. कुर्ला स्टेशनच्या पूर्वेला कुरेशीनगर, वाहतूक पोलिसांचे मुख्यालय असलेला वरळीचा डोंगर, वडाळा येथील अँटाप हिल आणि चेंबूरच्या पुढेमंडाळा तुर्भेडोंगराच्या कुशीत लपलेल्या तेल शुद्धिकरण्याच्या टाक्या तेलसाठे चेंबूरचा लाल डोंगर लिटर मलबार हिल. कान्हेरी जोगेश्वरी येथील टेकडय़ांवरील गुंफा, त्याचप्रमाणे मालाड येथील शांताराम टेकडी, भांडुप येथील साई हिल, अशी कितीतरी ठिकाणे मुंबईमध्ये एकेकाळी डोंगर-टेकडय़ा असल्याची साक्ष देत आहेत.

ज्ञानेश्वर गावडे, फोर्ट, मुंबई.


Image Courtesy: oldphotosbombay.blogspot.com

Tuesday, September 20, 2011

Old Marathi Drama Poster



An old ad for ‘Vatchalaharan’, a Marathi drama.

This is a poster printed for show on 14th Sept. 1872. The ticket rates will certainly amuse you. This poster is displayed with thousands of other rare things in museum of Bharat Itihas Sanshodhak Mandal @ Sadashiv Peth in Pune.

Information Courtesy: Parag Purandare

Saturday, September 17, 2011

Innovative message to promote sanitation


Image Courtesy: harekrishnaji.blogspot.com

Mazgaon Mango



The Mazagon Mango of Bombay with the Papilio Bolina or Purple-eyed Butterfly - 1813

Plate thirty-one from the first volume of James Forbes' "Oriental Memoirs", a work drawn from one hundred and fifty folio volumes that Forbes (1749-1819) filled with notes and sketches while travelling through India in the 1760s-70s. On his way from Surat to Anjengo, Forbes passed through the Konkan. At Mazagaon, Goa this keen observer of nature wrote of the mango tree: 'The Mango, so deservedly esteemed one of the greatest blessings in India, abounds in most parts of its extensive dominions...the fruit is delineated in its various stages, as is sometimes seen on the same tree, adorned by one of the most beautiful Indian butterflies.' Mazagaon at one time was reputed for its great variety of mango trees which fruited twice a year, particularly the Alphonso which Forbes mentions.

Source : British Library

Information Courtesy: Rare Book Society of India

Google pays tribute to Uncle Pai

On his 82nd Birthday, Google pays a tribute to late 'Uncle Pai' alias Anant Pai on his 82nd birthday... a well deserved honour indeed! Millions of Indians in their 30s like 3M are indebted to Uncle Pai for helping them discover their own culture through the legendary Amar Chitra Katha. May his soul rest in peace!

Friday, September 16, 2011

Hindi Diwas

On the occasion of 'Hindi Diwas', Chidambaram insists "Assign greater space to Hindi in official work"... but when was the last time you heard PC speak in Hindi??? Just check out letters in DNA newspaper that insist that Hindi should not be thrust down the throat of non-Hindi speaking Indian!

Portrait of Six Brahmins


Studio portrait of Six Brahmins, or priests, in Mumbai, taken by Hurrichund Chintamon in the 1860s. This photograph is from the Archaeological Survey of India Collections; one of a series of ethnographical photographs commissioned by the Government of India in the late 19th century to gather information about the people and monuments of India. Material was submitted by both professional and amateur photographers. Ethnographical prints were also produced by large photographic firms and temporary studios in India to meet European demands for souvenirs from the East and in response the rising interest in ethnography. Brahmins are the highest of the four Hindu castes.

Source : British Library


Info Courtesy: Rare Book Society of India

Thursday, September 15, 2011

The Docomo Ad that irritated Raj Thackeray


Raj Thackeray has warned Ad makers/ Film makers/ Serial makers not to take 'Creative Liberty' when it comes to portraying Marathi Manoos... But 3M is even more disgusted with the stereotyping of servants as 'chor'!

OPEN LETTER TO A DELHI BOY

Even though it is a bit below the belt, 3M loved rare combative style of this 'Madrasan'... hope some 'Delhi Boy' will give back in equally funny manner... hopefully without any vitriol!

===========================================================


Dear Delhi boy,


Namaskaram from the South of India, or as you may like to believe, the countries south of the Vindhyas. I came to your city 2 years ago with a brand new job and a bucketload of expectations. My friends and family here thought I was completely insane to choose Delhi over more female conducive cities like Bangalore or even Bombay. I am very sad to report that your reputation of being an ignorant, chauvinistic oaf with the intelligence levels of an autistic 3 year old on crack precedes you and it hurts me even more to admit to this rather accurate description.

Your reputation has travelled far and wide, to countries outside South India as well. And believe me man, it is not a pretty situation. I understand that your stone faded, ripped jeans, your V-neck cleavage showing t-shirts that reveal to the world that you have in fact inherited your mother’s voluptuous shaved Punjabi bosom, are what you think maketh a man, but it does not. It only maketh for a man who gets a pity license to share his girlfriend’s bra. I write to you as a woman who has been brought up in a society free of any discrimination towards women so thanks to you, my living in Delhi is as safe as Hugh Hefner’s playmate of the year living in Jeddah.

You meet me at a friend’s birthday, talk to me about nightclubs and your new SUV and when I look like I’m in desperate need of a barf bag, you think I have an attitude problem. I understand this completely. But let me remind you that I am from SOUTH INDIA and not SOUTH DELHI, so no ,I am not scrawny, I am not fair, I don’t have straight hair and my topics of conversation go beyond the Fendi I saw in last month’s Vogue. I am olive-skinned, have lower –back-length lustrous cascading tresses that sometimes make me look like I fell out Jim Morrison’s tour bus. Got a problem with that? Well just suck it up coz I was born into a society where a woman can whoop your Punjabi patoutie to pulp. While your mother pretends to be very progressive but still cows down to the whims of her husband every single time, mine on the other hand was born into a matriarchal home where every single possession is in the rightful name of the girl child. Could you ever, my hunky handsome, cash throwing pig, imagine this kind of power in your society? So stop telling me that women are not treated like trash where you come from. Just shut up and admit to it. It’s just easier that way. And lest we forget that we’ve managed to curtail the number of rape cases despite not having a female Chief Minister. Amma ‘s body composition generates way too much heat for her get out of her AC room anyway, so don’t even bring that up.

And your English. Good Lord, what in the world is up with that? I don’t want you to ‘explain me’ anything. It’s like you need to go to primary school all over again. And call them your parents, not your ‘peerents’ or what your cooler, more happening brethren call them—‘mere mom-dad’. Like what are they? Conjoined twins? Are they joined at the hip? Your South India counterparts may not have your looks, but are way more mentally stimulating, a quality that eludes you obviously, but has been the single most sexy factor for us Southie chicks since the age of five. I mean once again, who can blame you? You were brought up on Gurdas Mann and the heroic deeds of Devinder Singh Bhullar and the ever so fair concepts such as elections in Phugwada while we mere ‘black-colour waale’ mortals had to make do with Bharatnatyam classes, M.S Subhalakshmi and chess. Shame no? And yes, if by a slight chance, you do find my big dancer eyes attractive enough for you to prolong our conversations and meetings and if by an even slighter chance you fall in love with me and decide to marry me, you will have to wear a mundu and you will have to lie prostrate shirtless at the Guruvayurappan temple. A small price to pay for all the genuine independence I am giving up for you. And that’s the real thing, not what you see the Delhi girls at LSR and Stephen’s doing during their fake as hell protest marches coz ultimately they’re going home to a family who’re putting together money for Bobby beta’s bail coz he just ran over his girlfriend’s ex, by mistake of course.

I understand that I come from the land of ugly. I mean obviously Hema Malini, Sri Devi and Aishwarya Rai with their natural banal looks don’t even hold a candle to Priyanka Chopra after her two nose jobs and one lip reconstruction surgery. Not a chance in hell. But when you do come to ask for my hand, remember I am part Maharashtrian and part South Indian and NO, they are not the same thing. So please tell your family, not to drop racist bombs like “Arey woh sab toh ‘Sawth’ ke hi hote hai na?” And YOU—don’t walk up to mother in an attempt to make flattering conversation and say shit like “Aunty you don’t look like a South Indian You are so fair” In return she will verbally Texas chainsaw massacre your face so badly, your dead Dadi will haunt you the very same night, telling you how fleeing Pakistan was less traumatic. So don’t. Better still just don’t speak. Just glean and flex your muscles a little and keep smiling. Just whatever you do, don’t talk.

You may not like our food, but then we don’t like you, which is worse. We may not be even that into food, but then that’s coz we have other things to do with our lives, like crack IIT or become writers, journalists, activists and do things that we are very passionate about. The South Indian woman has a voice and boy can she yell. So if you want to Sambhar ‘Chawl’ your way into my life, then you got to toe the line. Be way more aware than what your are. Remember Delhi is not a country and we are not Black. If I ever hear you utter that name of that colour, I will Kalaripayattu your tongue out of your rear. Yes , that is the secret behind our awesome sex ratio. Just so you know.

For someone who is so confident of his physical abilities you really suck at luring an intelligent woman. Don’t send me text messages that say ‘happy guru purab’, you freakshow and if you want to be cute with your ever so charming (not) Punjabi advances, then don’t send texts that say “Dil laye gayee kudi Madrraaas di”! NO. It’s just not cool man. I may have have missed on a lot in this letter, but that’s ok because you’ll forget to read it and even if you do , you’ll get your cousin Jassi from Defence Callonny to translate it for you. And this letter can’t go on forever like the Punjabi male ego.

So long my love, and here’s two steps of gidda just for you, just to show that I can be traditional and will not accidently kick your sister while doing so.Love, hugs, kisses aka ‘muah’ (only I shall ‘muah’, you please don’t do anything coz you tend to forget that these are my lips and not a piece of Tandoori Chicken from Kakke- Da- Dhabba)

YoursMadrasan
(Only I can call myself that. If you EVER call me by this name, I will shove so many coconuts down your system that your little saver pack versions will begin to sprout coir.)


Wednesday, September 14, 2011

अण्णांचे लग्न झाले असते तर?


अण्णांचे लग्न झाले असते तर............
आज जे आंदोलन चालु आहे ते झाले नसते ...

समस्त पुरषांसारखे अण्णांनाही हे ऐकावे लागले असते.....

...
कोठे निघालात?
आता हे कशाला?
एकट्याला उपोशण करायची काय गरज आहे का आता?
त्या केजरिवालच्या नादाला लागू नका
ती छोटे केस वाली कोण असते हो तुम्च्या बाजुला?
वाण्याचे बिल द्या आधी ..निघाले लोकपाल बिल मागायला...
तुम्हाला ना घरच्यान्चे काहिच नाही..निघाले लश्क्रराच्या भाकर्या भाजायला...

आणि सर्वात शेवटी...
येतान बंन्ड्यासाठी टोप्या आणा....

LinkWithin

Blog Widget by LinkWithin